Zinal naar Cabane du Tracuit    3256m

Slapen in Cab. de Tracuit en de volgende ochtend naar Bishorn.

We laten Zinal achter ons.

Technisch gesproken stelt de Cabane de Tracuit u voor geen moeilijkheden. Het pad is degelijk en goed  bewegwijzerd, maar u mag niet vergeten dat u een hoogteverschil van 1.581 meter moet overbruggen.  Niet meteen een hut die je zonder de nodige hoogtegewenning even gaat bezoeken. Inlopen is dus de boodschap en zelfs dan nog zal de Cabane  de Tracuit u fysisch zwaar op de proef stellen.
We beginnen onze tocht in Zinal.  Voorbij het oude dorpsgedeelte nemen we de tweede geasfalteerde weg naar boven. Eerst een bocht naar links en dan weer naar rechts. Op het einde van dit rechte stuk verlaten we de weg en volgen we het bergpad dat tussen een dun beboste berghelling ons in korte kronkelingen naar een eerste plateau brengt. Het is een redelijk steile klim,  Op het plateau staat een hoeve waarrond we draaien en verder door de graasweiden omhoog wandelen.

Boven ons zijn steile rotsen en op één of andere wijze moeten we op het plateau. Het riviertje T. du Barmé heeft zich hier  een weg doorgebaand en een kloof uitgesneden waar het donderend naar beneden stort. Hiervan heeft men gebruik gemaakt om langs deze kloof het pad naar boven te laten slingeren. Niet gevaarlijk en wel spectaculair.
We komen boven op het tweede plateau: Combautanna op een hoogte van 2.588 meter.

De klim gaat verder en onderaan de voet van de Diablon des Dames wordt het pad steiler en kronkelt het in kleine bochten hoger. In een van deze bochten heeft men een kapelletje op de rotswand bevestigd. Boven deze korte steile klim kunnen we in de verte, bovenop de rotswand, de hut zien.

We klimmen verder en moeten vervolgens de Col de Tracuit over.  Hier is het enkele meters kletteren maar dit realiseren we zonder problemen. Tenslotte moeten we nog ongeveer een honderdtal meter over een sneeuwveld om de premitieve hut te bereiken.
Deze is spectaculair gelegen, naast de Turtmanngletscher, en biedt wondermooie panorama's.

Ge zou voor minder een beetje wachten om naar de WC te gaan zeker s'nachts brrr.....

We genoten van een avondmaal en spektakulaire  zonsondergangen.

Vroeg in bed want de volgende ochtend (4u) ging ,(voor sommigen), de klim verder naar de Bis horn (4153m). De Bishorn is het kleine broertje  van de Wei sshorn en ligt net ten noorden hiervan. Alleen te beklimmen met een ervaren gids.!!!! Je hebt wel alpiene materialen (pickel, touwen, stijgijzers, enz.) nodig. De Bishorn is eigenlijk  één van de gemakkelijkste vierduizenders, doch moet er in het eerste deel een groot stuk gletscher overgestoken worden met  veel dodelijke gletscherkloven. Deze duurt voor de gemiddelde klimmer nauwelijks 2.5 uur. De Bishorn is een druk bezochte vierduizender in het Zwitserse Kanton Wallis. Voor vele de eerste vierduizender en voor veel bergwandelaars een mooie kennismakkingstoer voor het alpinisme. De weersomstandigheden waren prima.

  De hut was "overvol" (reservatie is dus gewenst,zeker in het weekend). Dit was de eerste maal dat ik in de bergen ging overnachten in een hut op een hoogte van 3256 m. Wel heb ik geen oog  dichtgedaan. Wat een lawaai. Als beesten lagen we naast elkaar in de benauwde slaapbakken. Mensen die snurkten, hoesten, opstonden om te plassen (naar buiten gaan brrrrr),deur die voortdurend door de wind weg en weer sloeg… Je trof het allemaal aan. Zeer onhiëgenisch eigenlijk,geen wasplaats,wc buiten in een gat en een voederbak buiten met stromend gletscher water om je tanden te poetsen, maar dit moet kunnen. 

Voor Jean-pierre zijn eerst 4000, was een spektakel op zich, rond 13u terug aan de Cabane, iets eten en de afdaling kon beginnen. Het was een 2-daagse om NOOIT  meer te vergeten....

N.B. Vorige zomer zijn ze begonnen met het uitbreiden van de Cabane en in juli 2013 kan hij in gebruik genomen worden